( 1 ) 4 - مؤمنان پارسا ، با كسى دشمن‌اند كه بر آنان يورش برد و همواره در صدد ستم بر آيد ، يا مرتكب گناه شود يا ستيزه‌جويى كند و يا در ميان مؤمنان ، فساد به بار آورد . ( 2 ) 5 - مؤمنان براى نابودى دشمن ، يكپارچه و متحد گردند ، هر چند آن دشمن فرزند يكى از آنان باشد . ( 3 ) 6 - نبايد به جاى كافرى ، مؤمنى كشته شود . ( 4 ) 7 - به ضرر مؤمن ، از كافر پشتيبانى نشود . ( 5 ) 8 - عهد و پيمان خدا يكى است و كمترين مؤمنان حق دارد چيزى را عوض بقيه به عهده بگيرد . ( 6 ) 9 - هر كس از يهوديان از ما پيروى نمايد ، در ياورى و برابرى برخوردار است و كسى او را مورد ستم قرار ندهد و كسى را بر ضد او يارى ندهيم . ( 7 ) 10 - آشتى و صفا در ميان مؤمنان يكى است . هيچ مؤمنى بدون حضور و اجازهء مؤمنى ديگر - جز با عدل و مساوات - نمىتواند در ميدان جنگ ، صلح و آشتى برقرار كند . ( 8 ) 11 - خون‌بهاى مؤمنان كه در راه خدا ريخته مىشود به يكديگر بازمىگردد . ( 9 ) 12 - نبايد هيچ مشركى از جان و مال قريشيان حمايت كند و آنان را پناه دهد . و كسى از مؤمنان را از دستيابى به جان و مال آنان بازندارد . ( 10 ) 13 - اگر كسى مؤمنى را بىگناه بكشد ، خونش به گردن اوست مگر كسان كشته شده ( صاحب خون ) ، قاتل را آزاد كنند . ( 11 ) 14 - حقّ همهء مؤمنان به گردن شخصى است كه به عمد خون كسى را بريزد و جايز نيست از او صرف نظر كنند . ( 12 ) 15 - جايز نيست هيچ مؤمنى ، شخص جنايتكار را در پناه خود بدارد و از او حمايت كند و هر كس جنايتكار را يارى كند و يا پناه دهد ، روز رستاخيز مورد خشم پروردگار است و توبه و بدل ( فدا ) از او پذيرفته نيست . ( 13 ) 16 - هرگاه [ شما ، مسلمانان ] دربارهء چيزى اختلاف كرديد به خدا و پيامبرش بازگرديد . « 1 » [ و هرگاه يهوديان به كمك مؤمنان در جنگ شركت نمايند ، بايد خود هزينه كنند . ]

--> ( 1 ) - ابن هشام .